Decyzja zapadła i za kilka dni jedno z was wyprowadzi się z domu. Zostaje pytanie, na które nie ma dobrego dnia: co powiedzieć dziecku i jak podzielić tydzień, żeby wiedziało, gdzie będzie spać w czwartek. Pierwsze 30 dni osobno rozkłada ten miesiąc na rozmowę, wyprowadzkę, kalendarz i papiery, w kolejności, w jakiej te rzeczy naprawdę się dzieją.
Dla kogo jest ta książka
Dla rodziców, którzy właśnie się rozstają i mają dziecko w wieku od kilku do kilkunastu lat. Książka obejmuje jeden miesiąc: od rozmowy przed wyprowadzką po pierwsze ustalone przekazania i pierwsze święta. Nie zajmuje się sprawą sądową ani podziałem majątku — zajmuje się tym, co dziecko widzi i słyszy w tygodniach, kiedy dorośli mają najmniej sił na ustalenia.
- Jeśli rozmowa z dzieckiem jest przed wami i nie wiecie, kto ma ją prowadzić.
- Jeśli wyprowadzka ma nastąpić w najbliższych dniach, a kalendarza nadal nie ma.
- Jeśli dziecko zadaje pytania, na które każde z was odpowiada inaczej.
- Jeśli drugi rodzic nie chce rozmawiać z wami inaczej niż przez dziecko.
- Jeśli jeden pokój w mieszkaniu został pusty i nie wiecie, co z nim zrobić.
- Jeśli zbliżają się święta, urodziny albo wywiadówka, a nikt nie ustalił, kto na nie idzie.
- Jeśli minęły trzy tygodnie i dziecko przestało normalnie jeść, spać albo chodzić do szkoły.
Co znajdziesz w środku
Osiem rozdziałów w porządku chronologicznym: rozmowa, wyprowadzka, kalendarz, komunikacja między dorosłymi, dokumenty i plan miesiąca. Każdy podrozdział kończy się czynnością do wykonania tego samego dnia. Trzon praktyczny stanowią cztery modele podziału tygodnia oraz gotowe sformułowania do rozmowy z dzieckiem i do wiadomości wysyłanych drugiemu rodzicowi.
- Scenariusz rozmowy: sześć zdań, które muszą paść, i lista sformułowań szkodzących nawet wtedy, gdy są prawdziwe.
- Wersje tej rozmowy dla trzech przedziałów wiekowych oraz wariant, w którym mówi tylko jedno z rodziców.
- Rozdział o wyprowadzce: jak wynieść rzeczy, żeby nie było to zniknięcie, i jak wygląda pierwsze pożegnanie.
- Cztery modele podziału tygodnia z opisem, dla jakiego wieku i jakiej odległości między domami się nadają.
- Instrukcja kalendarza na lodówkę oraz zasady przekazań: miejsce, godzina, długość pożegnania.
- Zasada jednego kanału kontaktu z drugim rodzicem i sposób pisania wiadomości, które da się później pokazać.
- Rozdział o trzech rolach, w które wpada dziecko: posłańca, sędziego i pocieszyciela.
- Lista dokumentów potrzebnych w pierwszym miesiącu oraz plan trzydziestu dni rozpisany dzień po dniu.
Czego w niej nie ma
Nie ma tu strategii procesowej ani podpowiedzi, jak wypaść lepiej przed sądem, bo to książka o pierwszym miesiącu, nie o sprawie. Nie znajdziesz sposobu na ograniczenie kontaktów drugiego rodzica ani na przekonanie dziecka do swojej wersji wydarzeń. Nie ma również zapewnienia, że po trzydziestu dniach będzie spokojnie; są ustalenia, dzięki którym dziecko przestaje zgadywać. Kwestie władzy rodzicielskiej i alimentów potraktowano skrótowo, bo rozstrzyga o nich konkretna sytuacja rodziny.
Najczęstsze pytania
Co powiedzieć dziecku o rozstaniu rodziców?
Trzy rzeczy muszą paść niezależnie od wieku: że to decyzja dorosłych, że dziecko nie jest niczemu winne i że oboje rodzice zostają. Reszta rozmowy to konkrety logistyczne. Rozdział drugi zawiera sześć zdań, z których składa się ta rozmowa.
Czy rozmowę mają prowadzić oboje rodzice?
Wspólna rozmowa jest zwykle łatwiejsza dla dziecka, bo słyszy jedną wersję. Są jednak sytuacje, w których mówi tylko jedno z rodziców: przemoc, ostry konflikt, nieobecność drugiej strony. Rozdział drugi opisuje te wyjątki i sposób prowadzenia rozmowy w pojedynkę.
Jak podzielić tydzień między dwa domy?
Wybór modelu zależy od wieku dziecka, odległości między domami i godzin pracy rodziców, a nie od poczucia sprawiedliwości między dorosłymi. Rozdział czwarty zestawia cztery układy tygodnia wraz z ich słabymi stronami i pokazuje, kiedy który się sprawdza.
Dziecko nie chce jechać do drugiego rodzica. Co wtedy?
Odmowa bywa reakcją na sam moment przekazania, a nie na drugi dom. Zmiana miejsca i skrócenie pożegnania często wystarcza. Rozdział czwarty opisuje warianty przekazań, a rozdział szósty sytuacje, w których chodzi o coś poważniejszego.
Jak rozmawiać z byłym partnerem, gdy każda rozmowa kończy się kłótnią?
Zasadą jest jeden kanał, pisemny, z krótkimi wiadomościami dotyczącymi wyłącznie dziecka. Zapis chroni obie strony przed późniejszymi wersjami wydarzeń. Rozdział piąty zawiera wzory takich wiadomości i listę tematów, których się w nich nie porusza.
Jakich dokumentów potrzeba w pierwszym miesiącu?
Chodzi o rzeczy, które przy dwóch adresach nagle stają się problemem: dokumenty dziecka, dane kontaktowe w szkole i przychodni, zgody na wyjazdy, ustalenia o odbiorach. Rozdział siódmy zawiera ich listę do odhaczenia.
Dziecko nie potrzebuje, żebyście dogadali się we wszystkim. Potrzebuje wiedzieć, gdzie będzie spać w czwartek i że oboje rodzice zostają. Reszta może układać się wolniej.
